زندگی بر بلندای عشق

بر بلندای عشقم

آدمی در گستره گیتی آنچه می جوید و می نگرد و می شنود از عشق گفتن است و بس. من از عشق می گویم و تو نیز، رمز بین بودن و نبودن راز هستی من و تو.

آنروز که در چشمانت خیره شدم برق شیشه وجودت تا انتهای قلبم نفوذ کرد و من عاشقت شدم. عاشق تمامی هست و نیستت عاشق صداقت وجودت ، آری من عاشق آرامم شدم و به آرامش رسیدم.

عشق آرام آرام در درونم ریشه دواند و پیش رفت و من را بر بالهای گسترده اش نشاند و بر بلندا برد. تو، آری تو کنون شاهزاده خانم سرزمین عشقی.

شاهزاده خانم سرزمین عشقم بیا با من تا با هم بر بلندای عشق گام بر داریم.

و اکنون بر بلندای عشقم.

 تا مطلب بعد بدرود...